Çoğumuz daha fazlasını elde ederek mutluluğa ulaşmaya çalışıyoruz.
Oysa asıl mesele eklemek değil, çıkarmak olabilir mi?
🌟 Mutluluk aslında bir “alışveriş listesi” değil, “temizlik listesi”.
Yani, mutluluğa ulaşmak bir “toplama” değil, “çıkarma” işlemi 🤔
🎯 Bu bakış açısıyla ilk kez Mo Gawdat sayesinde tanıştım. “A Bit Of Optimism” podcast kanalında Simon Sinek’le yaptığı sohbette verdiği mesajlar beni epey düşündürdü.
Sonrasında onun söylemleri ve fikirleri üzerine internette bir keşif safarisi yaptım, bolca not aldım.
🎯 Kısa alıntılar eşliğinde, bu notlarımın özetini Zihinsel Atıştırmalıklar tadında sizlerle de paylaşayım;
✅ Genelde mutlu olmak için yeni bir hedefe ulaşmaya, yeni bir şeye sahip olmaya, yani hep yeni bir şeyleri hayatımıza eklemeye çalışıyoruz: Yeni bir terfi, yeni bir eşya, yeni bir başarı veya yeni bir tatil planı, vs vs.
✅ Oysa mutluluk için yeni şeylere değil, sadece onun önündeki engelleri kaldırmaya ihtiyaç var. Yani asıl mesele eklemek değil, çıkarmak.
❝ Çünkü insanın doğal fabrika ayarı zaten mutluluktur. ❞
✅ Doğum anında bu beceriyle dünyaya geliyoruz, dışarıdan ithal etmemize gerek yok, o zaten içimizde. Çocukluğun en mutlu, dertsiz, tasasız dönem olması boşuna değil. Ama sonrasında üzerimize çok fazla stres, gereksiz beklenti ve karmaşa yığıyoruz ve ona ulaşmamız engelleniyor.
✅ Dolayısıyla yapmamız mutluluğun önünü kapatan bariyerleri kaldırmak ve özümüze geri dönmek. Mutlu olmak için yeni şeylere değil, sadece onun üzerini örten “çöpleri” (stres, toksik ilişkiler, gereksiz hırslar, vs vs) temizlemeye ihtiyaç var.
✅ “Beni ne mutlu eder? Hayatıma ne eklemeliyim?” diye liste yapmak yerine, “Mutlu olmamı ne engelliyor?” diye bir liste yapıp, o engelleri hayattan çıkarmak üzere bir “eliminasyon stratejisi” hazırlamalı.
✅ Mutluluğun formülündeki ana belirleyici “beklentiler” :
❝ Mutsuzluk = (Hayatın Sunduğu) – (Senin Beklentilerin) ❞
Yaşadıklarımız, hayatın önümüze çıkardıkları, karşılaştığımız durumlar ile beklentilerimiz, çıkarlarımız arasındaki boşluk büyüdükçe mutsuzluk seviyemiz artıyor.
Yani, beklentilerimiz hayatın sundukları ile yakınsadıkça mutluluk katsayımız artıyor.
✅ Yağmurun kendisi ne üzücüdür ne de sevindirici. Belirleyici olan senin bu konudaki beklentindir.
➤ Tarladaki ekinleri yağmura ihtiyaç duyan bir çiftfçiyi yağmur mutlu eder.
➤ O gün açık alanda olacak ve piknik yapacak birisini ise yağmur mutsuz eder.
Olay aynı, değişen tek şey beklentimiz.
Olayları kontrol edemeyiz, ama beklentimizi ve tepkimizi yönetebiliriz.
Hani derler ya; “En zengin kişi en çoğuna sahip olan değil, en az şeye ihtiyaç duyandır” diye, işte öyle bir durum.
Bazen bırakmak, vazgeçmek, kazanmaktan çok daha fazla huzur verir. ✨
🌟 Bu aralar kendime tek bir soru soruyorum👇
➤Daha mutlu olmak için hayatımdan çıkaracağım ilk şey ne❓
Senin yanıtın ne olurdu❓
P.S.
Podcast yayını izlemek isteyenler için link aşağıda👇
